rainn ♥ kite

Bu ne ya ne biçim başlık? Öyle işte..

Oku bakalım ne diyeceksin sonunda…

Vallahi nereden aklımda kaldı hiç bir fikrim yok. Ama şu hani her tarafta gördüğünüz bir madde var; evleri, sokakları kaplıyor hani. Adı da beton. Biliyor musun ki? Eski Mısırlılardan – ki ben uzaylı olduklarını düşünüyorum – bu yana kullanılan bir şey madde. Binalarda şurda burda her yerde kullanılıyor işte. İlginç olan şu ki hatırladığım kadarıyla çiçek yetiştiren bir vatandaş bitkilerin köklerinin kerpiç saksıları delmesi üzerine beton kullanarak yaptığı saksılarda da aynı üzücü sonucu aldıktan sonra mükemmelleşen bir formül. Arasıra severim gider kafamı yarana kadar vururum falan onun da konumuzla alakası yok neyse uzatmayalım. Kumdur, çakıldır, çimentodur. Hepsi tozdur. İki kişilik bir oyunda bi çöpçatanın araya girmesiyle mükemmelleşen bir ilişki. Bilmem anlatabildim mi? Kırmak kolay gibi görünse de çok çok da kolay değil işte…

Tamam betonu geçtim. İplik… İplik için ne diyeceksin bakalım? Hammaddesini biliyorsun. Pamuk. Al bir tutam eline çekiştir iki yana hop iki parça kalıverir elinde. Yazık koptu gitti. Ama ilişkisini sağlamlaştıran onu bir arada tutmak için deli gibi dönen pervanesinden haberin var mı? Hani bir rivayete göre Hindistanda bulunmuş M.Ö. falan falan yıllarında… Çıkrık evet çıkrık. İnanmıyorsan bak. Pamuğu verirsin bi ucundan işlemeye başlar teker döndükçe. İncelir uzar ağır ağır şeklini alır iplik. Uzadıkça sağlamlaşır, güçlenir hayatta kalma isteği biliyor musun? Kopmaz öle pamuğu ikiye ayırdığın gibi bir saniyede…

Şimdi ne oldu? diyorsun içinden. Duyabiliyorum. Gayet basit. Amaçsız yazılmış iki paragraf okumadın yukarıda. Ele aldıklarım sıradan şeyler çok sıradan. Hergün her yerde gördüğün şeyler. Ama işin aslı altında yatan gerçek. Her şeyi herkesi birbirine bağlayan bir şey var gördün mü? Sağlamlaştıran, mutlu eden, uzun ömür vadeden vesaire… Beni de hayata sıkı sıkı bağlayan bir şey var. Yaşadıklarımı kağıtlara yazsam köprü yaparım ya Avrupadan Amerikaya buna rağmen var işte gitme hayattan diyen.

“O” sensin. Aşkımsın. Hayatımın anlamı. Her şeyin en güzel halisin. Bu yazıyı da ilk okuyacak sensin. Kendi kendime “Küçük Şeyler” yaptım beğenirsin umarım.

Seni çok seviyorum Sevgilim.